Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

INFORMACJE DLA AUTORÓW ARTYKUŁÓW

 

Po zakończeniu konferencji planowane jest przygotowanie monografii tematycznej złożonej przede wszystkim z najlepszych artykułów naszych prelegentów. Publikacja ukaże się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Śląskiego w 2017 r. Termin składania artykułów zostanie podany podczas konferencji. Autorzy będą proszeni są o złożenie tekstów drogą elektroniczną na adres konferencji: konferencjaspnjo@us.edu.pl .

Artykuł można przygotować w jednym z języków konferencji (polski, angielski, francuski, niemiecki, włoski).

 

OBJĘTOŚĆ ARTYKUŁU 

ARTYKUŁ  to sugerowane od 20 000 do 20 100 znaków ze spacjami, czyli min 0,5 arkusza wydawniczego; 

1 arkusz wydawniczy = 40 tys znaków ze spacjami;

min 6 arkuszy = MONOGRAFIA WIELOAUTORSKA / TEMATYCZNA 

 

WYMOGI DOTYCZĄCE SKŁADANYCH ARTYKUŁÓW

 

Spis treści

I. Wymagania podstawowe

II. Tekst główny

III. Teksty pomocnicze

IV. Przypisy

V. Tabele

VI. Wykresy

VII. Wzory

VIII. Ilustracje

IX. Zasady opisu bibliograficznego

 

I. Wymagania podstawowe


 

1. Dokument powinien zostać dostarczony w postaci elektronicznej na adres: konferencjaspnjo@us.edu.pl, w pliku typupdf" (program Adobe) zawierającym kompletny artykuł i dodatkowo w pliku „doc” lub „docx” (program Word) z tekstem oraz osobnym pliku z edytowalną, otwartą wersją poszczególnych tabel, rysunków, wykresów, ilustracji.  Ponadto, należy przesłać w osobnym pliku doc lub docx zawierającym bionotkę (patrz pkt 4). Szczegóły na temat streszczenia zawartego w tekście artykułu w zakładce ABSTRAKT

2. Dokument powinien zawierać wszystkie elementy książki, tj. oprócz tekstu głównego również:

a) materiały wprowadzające (streszczenie oraz tytuł artykułu w alternatywnej wersji językowej, tj. w języku polskim, jeżeli główny tekst jest napisany w języku obcym lub w języku angielskim w przypadku tekstu głównego w języku polskim, przedmowy, wstęp krytyczny, posłowie, dedykacje, motto, itd.),

b) materiały uzupełniające (przypisy, tabele, ilustracje, aneksy, bibliografię).

3. Dokument powinien być napisany w formacie A4 standardowego maszynopisu (1800 znaków na stronie, marginesy: górny i dolny – 25 mm, lewy – 35 mm). Zaleca się stosowanie kroju Times New Roman, 12 punktów, odstęp 1,5 wiersza., tytuł - TNR 14 p. Schemat artykułu poniżej:

 

25mm

 

 35mm  

      

Imię i nazwisko TNR 12p.

Tytuł polski TNR 14 p.

 

Title in English TNR 10 p.

  A b s t r a c t : Text TNR 10p, text text text text text text text text text text text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text texttext text text
K e y  w o r d s: key, key, key, key, key TNR 10p.

Tekst polski TNR12p. tekst tekst tekst tekst tekst teks teksttekst tekst teksttekst tekst tekst teks tekstttttt tekstteksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst teksttekst tekstteksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst teksttekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst teksttekst teksttekst tekst teksttekst tekst teksttekst teksttekst tekst (KOWALSKI 2003: 11-23) tekst tekst tekstteksttt

Bibliografia:

KOWALSKI A., 2003: Tytuł monografii. Miejsce wydania: Wydawnictwo.
KOWALSKI A. [inicjał imienia], 2003: Tytuł artykułu w tomie zbiorowym. W: Malinowski B. (red.): Tytuł tomu zbiorowego. Miejsce wydania: Wydawnictwo, s. 11-23
KOWALSKI A. (red.), 2016: Tytuł tomu zbiorowego. Miejsce wydania: Wydawnictwo.
KOWALSKI A., 2016: Tytuł artykułu w czasopiśmie. „Tytuł czasopisma”, nr/z./T., s. ?–???

35mm         

 

25mm

 

 

4. Bionotkę nieprzekraczającą 150 znaków, należy opracować według poniższego schematu, w trzeciej osobie liczby pojedynczej.

  25mm  

 35mm

Imię i nazwisko, dr nauk humanistycznych, nauczyciel, autor xxx, prowadził, opracował etc TNR12p. bio bio bio

 35mm

  25mm  

 

 

5. Przy wykorzystaniu jakichkolwiek materiałów pochodzących z innych publikacji (publikacje książkowe, artykuły z czasopism, Internet) należy stosować się do przepisów wynikających z prawa autorskiego.

6. Pracę należy złożyć w całości (łącznie z tytułami tabel, wykresów, zdjęć...) Timesem, wielkość czcionki, odstępy - standard; liczba słów kluczowych podyktowana względami merytorycznymi, przeważnie 5-6.

UWAGA 1: Autorzy, projektując tabele i wykresy, winni uwzględniać format przyszłej publikacji! Ponieważ książka ma się ukazać w formacie B5, tabelę należy tak zaprojektować, aby jej szerokość nie przekraczała 125 mm.

UWAGA 2: Stopień pisma w materiałach uzupełniających (tabele, przypisy, podpisy) powinien być 2 punkty mniejszy od stopnia pisma tekstu głównego, jednakże ze względów technicznych Wydawnictwo zaleca dostosowanie wielkości pisma w tabelach do formatu publikacji (por. wyżej).

Przykładowo, jeśli stopień pisma w książce zostanie ustalony na 11 punktów, wówczas w tabelach należy zastosować pismo o rozmiarze 9 punktów.

 

II. Tekst główny


 

1. Akapity należy rozpoczynać wcięciem ustawionym jednakowo dla całego dokumentu (za pomocą linijki górnej bądź w oknie formatowania akapitu). Nie należy używać do tego celu klawisza spacji bądź tabulacji!

2. Odstępy między wyrazami powinny zawsze wynosić 1 spację.

3. Nie należy stawiać spacji przed następującymi znakami: kropka, przecinek, dwukropek, średnik, nawias zamykający, cudzysłów zamykający, odsyłacz do przypisu, znak procentu.

4. Nie należy stawiać spacji po następujących znakach: nawias otwierający, cudzysłów otwierający.

5. Nie należy stawiać spacji między inicjałami imion (przykład prawidłowej formy: J.I. Kraszewski).

6. Nie stosuje się spacji celem ustawienia wyrazów bądź danych w kolumny. Do tego celu służą tabulatory lub tabele (z niewidocznymi liniami siatki).

7. Nie stosuje się ukośników w funkcji nawiasów.

8. W tekstach w języku polskim obowiązuje cudzysłów „drukarski”.

W tekstach w innych językach stosuje się cudzysłowy właściwe temu językowi, np. “tekst angielski”, «tekst francuski». Należy unikać znaku ".

9. Dokładne cytaty wprowadza się za pomocą cudzysłowów „drukarskich”. Cytat w cytacie oznacza się cudzysłowem «francuskim». Cudzysłów francuski należy wstawiać z tabeli znaków (polecenie: wstaw symbol), nie należy zastępować go podwójnym znakiem < i >.

Można też stosować oddzielny akapit o mniejszym stopniu pisma.

10. Nie należy wstawiać znaku prim (') ani tyldy (`) w miejsce apostrofu (’).

11. W przypadku tekstu obcojęzycznego należy używać poprawnych znaków diakrytycznych (np. a, á, â, a, ä). Nie powinno się zastępować takich znaków apostrofem bądź primem dodanym przed lub po literze (np. ‘a, a').

12. Odmianą pochyłą (kursywą) zapisuje się: tytuły dzieł drukowanych (Historia filozofii, Ogniem i mieczem), wtrącenia obcojęzyczne (a pro- pos, ex lege), łacińskie terminy medyczne (variola vera), łacińskie nazwy systematyczne (Corvus corvus), włoskie terminy muzyczne (staccato). Nie stosuje się kursywy dla oznaczenia cytatów.

13. Odmianą prostą z zastosowaniem cudzysłowu zapisuje się: tytuły maszynopisów (np. niepublikowanych prac doktorskich), tytuły czasopism („Dialog”).

14. Partie tekstu można wyróżniać poprzez pogrubienie, pochylenie lub rozstrzelenie. Nie stosuje się wyróżnienia poprzez podkreślenie.  Należy również unikać łączenia kilku rodzajów wyróżnień. Wyróżnienia powinny być stosowane jednolicie i konsekwentnie w obrębie danej pracy.

15. Należy zwracać uwagę na logiczną poprawność wewnętrznego podziału tekstu, na zachowanie właściwej hierarchii podtytułów, zwłaszcza przy ich układach wielostopniowych. W przypadku pracy zbiorowej podtytuły tego samego rzędu redaktor naukowy powinien oznaczyć jednakowo we wszystkich artykułach.

16. Należy zwracać uwagę na logiczną poprawność i konsekwencję podczas stosowania list numerowanych bądź wypunktowań, zwłaszcza wielostopniowych. Nie zaleca się stosowania automatycznych wypunktowań.
Jako znak punktora dopuszcza się półpauzę i pauzę (zob. p. 23); nie dopuszcza się kropek, kwadratów, gwiazdek i innych znaków graficznych.

17. Liczby dłuższe niż czterocyfrowe (z wyjątkiem numerów katalogowych itp.) grupuje się po trzy, np. 1 234 567.

18. Znaki działań matematycznych, występujące w tekście ciągłym, oddziela się spacjami, np. a = 12.

19. Nie powinno się stosować dywizu (-) ani półpauzy (–) w funkcji minusa (-). W razie wątpliwości co do wstawianego symbolu, warto dopisać znak równości. Znak minusa zawsze wypada pośrodku (a = -1), w odróżnieniu od dywizu (a = -1) i półpauzy (a = –1).

20. Nie stosuje się podwyższania/obniżania tekstu na oznaczenie indeksu górnego lub dolnego (np. obowiązuje zapis a2, a nie a²).

21. Nie stosuje się skalowania czcionki ani nie zagęszcza/rozrzedza odstępów między znakami (z wyjątkiem rozstrzelenia).

22. W zapisie godzin winno się stosować indeks górny (np. 10¹², a nie 10.12).

23. W Wydawnictwie obowiązują następujące zasady, dotyczące używania dywizu, półpauzy i pauzy:

— dywizu (-) używa się w funkcji łącznika (np. czarno-biały, polsko-rosyjski, Szelburg-Zarembina);

— półpauzy (–) bez spacji używa się w wyrażeniach typu „od–do” (np. 1939–1945, s. 14–18);

— półpauzy (–) ze spacją używa się w funkcji myślnika;

— pauzy (—) używa się w wypunktowaniach (przy wypunktowaniach wielostopniowych, używa się też półpauzy).

 

III. Teksty pomocnicze


 

1. Streszczenia obcojęzyczne autor winien przygotować we własnym zakresie. Powinny one stanowić skróconą wersję artykułu. Objętość tekstu załączonego streszczenia nie powinna przekraczać 200 wyrazów. Nad tekstem streszczenia należy podać imię i nazwisko oraz tytuł artykułu.

2. Język streszczenia wg zasady: artykuł po polsku - angielska wersja tytułu i streszczenie po angielsku, artykuł w języku obcym - polska wersja tytułu i streszczenie po polsku. Liczba słów kluczowych podyktowana względami merytorycznymi, przeważnie 5-6.

3. Lapidarna bionotka w 3 osobie l.poj. w języku polskim

 

IV. Przypisy


Skoro w tomie przyjmujemy system amerykański, to w tekście zamiast tradycyjnych przypisów podajemy (kapitalikiem) nazwisko, rok i stronę/y celem np. zlokalizowania cytatu, odesłania do tekstu artykułu, np. (KOWALSKI 2016: ?–??). 

Nie stosujemy automatycznego wstawiania przypisów.

Nie należy wstawiać znaków niestandardowych jako odsyłaczy. Szczególnie dotyczy to wstawiania cyfr jako znaków niestandardowych. Wyjątkiem od tej reguły jest znak *, który można zastosować w uzasadnionym przypadku (np. informacje o autorze artykułu w pracy zbiorowej).

Nie należy tworzyć przypisów do przypisów.

W tekście głównym odsyłacz do przypisu stawia się przed wszystkimi znakami interpunkcyjnymi z wyjątkiem cudzysłowu, znaku zapytania i nawiasu (tu odsyłacz stawia się w zależności od kontekstu).

Przypisów do tabel nie należy wstawiać automatycznie. Przypis do tabeli musi być bowiem umieszczony bezpośrednio pod tabelą i dlatego należy wpisać go ręcznie. O sposobie sporządzania przypisów bibliograficznych patrz część IX.

 

V. Tabele


 

1. Tabele należy projektować z uwzględnieniem formatu publikacji (B5).

2. Numer i tytuł tabeli zapisuje się nad tabelą, stopniem pisma mniejszym o 2 punkty od stopnia pisma tekstu głównego.

3. Przypisy do tabeli umieszcza się bezpośrednio pod tabelą.

4. Pod tabelą (lub pod przypisami do tabeli) umieszcza się zapis „Źródło:...”

5. Tekst w tabeli powinien być redagowany w maksymalnie zwięzły sposób.

6. Zestawienie danych w tabeli winno być logiczne i zwięzłe.

7. Nie stosuje się innego formatowania tabeli niż siatka. Wszystkie linie siatki powinny mieć jednakową grubość. Dopuszcza się specjalne formatowanie tekstu w główce lub boczku tabeli, konsekwentnie w obrębie jednej publikacji.

8. Zaleca się środkowanie danych liczbowych względem pozycji o największej ilości cyfr. Obowiązuje wyrównanie danych względem jednostek.

9. Liczby mające więcej niż cztery cyfry należy grupować po trzy.
Liczby czterocyfrowe należy grupować w przypadku, gdy znajdują się w kolumnach liczb zawierających więcej niż cztery cyfry.

10. W tabeli nie powinno się zostawiać pustych rubryk. Obowiązują następujące znaki umowne:

pauza (—) – zjawisko nie występuje;

zero (0) – zjawisko istnieje, jednakże w ilościach mniejszych od liczb, które mogą być wyrażone uwidocznionymi w tabeli znakami cyfrowymi;

kropka (.) – zupełny brak informacji lub brak informacji wiarygodnych;

znak x – wypełnienie rubryki ze względu na układ tabeli jest niemożliwe

lub niecelowe;

„w tym” – oznacza, że nie podaje się wszystkich składników sumy.

 

VI. Wykresy


 

1. Wykresy należy projektować z uwzględnieniem formatu B5 i typu publikacji (kolorowa, czarno-biała).

2. Numer i tytuł wykresu zapisuje się nad wykresem, stopniem pisma mniejszym o 2 punkty od stopnia pisma tekstu głównego.

3. Pod wykresem umieszcza się zapis „Źródło:...”

4. Zaleca się sporządzanie wykresów za pomocą programów Microsoft Office (Excel, Microsoft Graph), co umożliwi ich późniejsze formatowanie w Wydawnictwie. Autorzy, którzy sporządzają wykresy w innych programach, winni konsultować się z redaktorem naukowym tomu lub redaktorem naczelnym i redaktorem technicznym Wydawnictwa.

5. Wykresy sporządzane innymi programami i wklejane jako rysunki muszą spełniać następujące kryteria:

a) minimalna rozdzielczość rysunku to min. 300 dpii;

b) rozmiar rysunku musi być dostosowany do formatu publikacji.

Wydawnictwo nie przyjmuje zbyt małych rysunków z uwagi na ich późniejszy niezadowalający wygląd w druku;

c) dane i opisy zamieszczone na wykresie muszą być zapisane odpowiednim krojem i stopniem pisma (w zależności od publikacji, np. w publikacji, w której tekst główny to Times New Roman, 11 p., opisy na wykresie winny być sporządzone Times New Roman 9 p.);

d) przy publikacjach czarno-białych nie należy projektować kolorowych i trójwymiarowych wykresów, które będą nieczytelne; zaleca się wykresy czarno-białe (desenie), jednowymiarowe;

e) nie stosuje się obramowań pola wykresu ani obramowań legendy;

f) nie stosuje się tła innego niż białe;

g) nie powtarza się tytułu wykresu ani zapisu „Źródło:...” na obszarze kreślenia;

h) każdy wykres winien być dostarczony w osobnym pliku.

6. Wykresy w pracy zbiorowej winny mieć jednolity wygląd, ustalony przez redaktora naukowego tomu.

 

VII. Wzory


 

1. Wzory winny być przygotowywane przez autorów ze szczególną starannością. Należy pamiętać, że na autorach (i redaktorach naukowych) tekstów o tematyce matematycznej, fizycznej, chemicznej itp. ciąży główna odpowiedzialność za techniczne przygotowanie materiałów dostarczonych do wydawcy.

2. Wzory matematyczne najlepiej przygotować w edytorze równań programu Word. Należy wówczas opracować je, biorąc pod uwagę format przyszłej publikacji. Wszystkie elementy wzoru muszą zostać odpowiednio przeskalowane w zależności od stopnia pisma tekstu głównego (przykładowo: przy stopniu pisma 11 p. domyślną wielkość „normalny” zmniejsza się z 12 p. do 11 p., domyślną wielkość „indeks dolny/górny” – z 7 p. do 6 p. itd.).

3. Wzory opracowywane w innych programach należy przeskalować zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 2 i dostarczyć w postaci pliku graficznego (tif, bmp, jpg) o rozdzielczości minimum 1200 dpi.

 

VIII. Ilustracje


 

1. Numer i tytuł ilustracji zapisuje się pod ilustracją, stopniem pisma mniejszym o 2 punkty od stopnia tekstu głównego. Zalecane jest podanie źródła (np. fotografia własna, opis bibliograficzny książki, z której obraz został zeskanowany, adres witryny internetowej).

2. Ilustracje należy dobierać z uwzględnieniem typu publikacji (czarno-biała lub kolorowa).

3. Minimalna rozdzielczość ilustracji/zdjęcia to 1200 dpi.

4. Rozmiar ilustracji/zdjęcia musi być dostosowany do formatu publikacji. Wydawnictwo nie przyjmuje zbyt małych ilustracji/zdjęć z uwagi na ich późniejszy niezadowalający wygląd w druku (zła jakość jest częsta w przypadku obrazów pochodzących z Internetu).

5. Każda ilustracja winna być dostarczona w osobnym pliku.

 

IX. Zasady opisu bibliograficznego


Obowiązuje bibliografia w systemie amerykańskim, czyli:

Kowalski A., 2016: Tytuł monografii. Miejsce wydania: Wydawnictwo.

Kowalski A., 2016: Tytuł artykułu w tomie zbiorowym. W: Malinowski B. (red.): Tytuł tomu zbiorowego. Miejsce wydania: Wydawnictwo, s. ?–???

Kowalski A. (red.), 2016: Tytuł tomu zbiorowego. Miejsce wydania: Wydawnictwo.

Kowalski A., 2016: Tytuł artykułu w czasopiśmie. „Tytuł czasopisma”, nr/z./T., s. ?–???
Przy dziełach jednego autora z tego samego roku należy przyjąć porządek alfabetyczny, poszczególne teksty oznaczając literami: a, b, c... np.:
Kowalski A., 2016a: Analiza....................
Kowalski A., 2016b: Czytelnicze..............
Kowalski A., 2016c: Wybrane aspekty.....

Dla kolejnego tomu, wzorem tomu 1, przyjmuje się następujące zapisy: rok, wiek, klasa I (w odniesieniu do klas w szkole), m.in., np. tzw., tzn.

Źródła internetowe podajemy z datą dostępu, np. [dostęp: 12.02.2016]

Zawartość